2 خشنودى به دادهء خداوند متعال « چيزى نزد من افضل از رضايت نسبت به داده‌هايم نيست . » « 1 » قرآن كريم 15 . « بعضى از ايشان در نحوهء تقسيم صدقات بر تو خرده مىگيرند ؛ اگر به آن‌ها چيزى داده شود خشنودند و اگر داده نشود ، خشمگين مىشوند ، اگر آنان به آن‌چه خدا و رسولش به آن‌ها داده ، خشنود بودند و مىگفتند : خداوند ما را كفايت مىكند و باز هم به زودى او و رسولش از فضل خود به ما عطا خواهند كرد و ما به خداى خود بسيار مشتاقيم ، - برايشان بهتر بود . - » حديث 16 . از امام صادق - عليه‌السّلام - نقل شده است كه فرمود : « ابليس گفته است : پنج چيز است كه دست من از راهيابى و حيله‌گرى در آن‌ها كوتاه است و بقيه مردم - كه اهل اين پنج چيز نيستند - در چنگال قدرت من هستند . . . و پنجم : آن كسى كه به دادهء خدا خشنود باشد و براى روزى ، خود را به مشقّت نيندازد . » 17 . از امام صادق - عليه‌السّلام - نقل شده است كه فرمود : « هر كس به قضاى الهى خشنود باشد ، قضاى الهى او را فرا مىگيرد ، در حالى كه برايش اجر و پاداش در نظر گرفته شده و كسى كه از قضاى الهى ناخرسند و غضبناك باشد ، قضاى الهى در حالى او را فرامىگيرد كه خداوند اجرش را نابود كرده است . »

--> ( 1 ) . روشن است بين توكّل و رضا پيوند ويژه‌اى است و پيش از اين در كلام حضرت كاظم - عليه‌السّلام - ملاحظه شد كه آن حضرت ، رضا را از نتايج توكل دانسته و فرمود : « از جمله آن مراتب اين است كه در تمام امورت به او توكّل كنى ، در نتيجه به هر چه دربارهء تو انجام داد خشنود باشى » ، از اين نتيجه‌گيرى امام - عليه‌السّلام - فهميده مىشود بين اين دو فضيلت ، پيوستگى خاصى وجود دارد و از همين رو خداوند متعال در حديث معراج بعد از توكّل ، رضا به داده را بيان فرموده و بين آن دو جمع كرده است .